“Pleasen is verliezen.”
Als er één uitspraak is die je boven menig voetbalkleedkamerdeur zou kunnen hangen, dan is het deze wel. Een gevleugelde uitspraak van Soester voetbalicoon Charles Roest.
Charles had het namelijk al lang door. Je kunt als trainer nog zo aardig zijn, iedereen uitgebreid uitleggen waarom iemand speelt of juist niet speelt, iedereen complimenteren tijdens de training en zelfs af en toe een arm om een schouder leggen…Maar uiteindelijk staan er maar elf in de basis.
Misschien is het wel de grootste valkuil voor een trainer: iedereen tevreden willen houden.
Want als je dat probeert, heb je uiteindelijk niemand meer tevreden.
Je gaat schuiven.
Je gaat uitleggen.
Je gaat uitzonderingen maken.
Je geeft iemand een basisplaats omdat hij anders misschien weggaat.
Je laat een ander wat langer staan omdat hij vorige week zo goed trainde.
Voor je het weet staat niet de beste opstelling op het veld, maar de opstelling met de minste boze gezichten.
En dat is precies waar Charles Roest met zijn uitspraak de vinger op legt.
Pleasen is verliezen.
