Als je de reacties van Johan Flipse (KVVA), Remco Claessens (Vliegdorp) en Fred Veenstra (Amsvorde) naast elkaar legt, komt vooral naar voren dat de vijfde klasse een competitie is waarin kleine momenten, fysieke kracht, duelkracht en wisselvalligheid een grote rol spelen.
Johan Flipse – KVVA
Flipse zal met een behoorlijk zuur gevoel uit Soest zijn vertrokken. KVVA stond tot vlak voor het einde met 0-1 voor tegen SEC, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met een 1-1 gelijkspel.
Zijn analyse is eigenlijk heel nuchter. De wedstrijd was volgens hem van beide kanten matig en er werden weinig kansen gecreëerd. Vanuit dat oogpunt vindt hij een gelijkspel terecht.
Maar juist daarom baalt hij extra van het resultaat. Als je rond de negentigste minuut nog op voorsprong staat, moet je die wedstrijd over de streep trekken.
Kern bij KVVA: weinig kansen, matige wedstrijd, maar vooral teleurstelling omdat de overwinning zo dichtbij was.
Remco Claessens – Vliegdorp
Bij Vliegdorp klinkt een duidelijker kritische toon na de 4-2 nederlaag tegen Amsvorde.
Claessens windt er geen doekjes om: Vliegdorp verloor terecht. Zijn ploeg werd volgens hem afgetroefd op drie belangrijke onderdelen: fysiek, duelkracht en voetbal.
Er was nog wel een moment waarop Vliegdorp terugkwam tot 2-1 en vlak voor rust zelfs de mogelijkheid kreeg om 2-2 te maken. Die kans werd niet benut en vervolgens viel aan de andere kant de 3-1.
Na rust probeerde Claessens met omzettingen meer grip te krijgen, maar dat lukte onvoldoende.
Toch blijft hij positief over zijn ploeg. Hij ziet een groep die volop in ontwikkeling is, hard werkt en fysiek fit is. Het grote verbeterpunt is volgens hem de wisselvalligheid.
De ene week lukt bijna alles, de andere week komt de ploeg tekort. Die wisselvalligheid moet eruit.
Kern bij Vliegdorp: ontwikkeling en inzet zijn goed, maar fysieke weerbaarheid, duelkracht en vooral constante prestaties moeten beter.
Fred Veenstra – Amsvorde
Veenstra is uiteraard tevreden met de 4-2 overwinning, maar ook hij houdt de voet stevig op de grond.
Zijn reactie is kort, maar eigenlijk veelzeggend:
“Amsvorde speelt leuk, maar het moet nog veel beter. Het begin is er!”
Daarmee laat hij zien dat de overwinning tegen Vliegdorp voor hem vooral een stap in de goede richting is. Hij ziet dat zijn ploeg leuk voetbal speelt, maar vindt dat er nog behoorlijk wat ruimte voor verbetering is.
Kern bij Amsvorde: vertrouwen door de overwinning, aantrekkelijk voetbal, maar nog lang niet klaar met ontwikkelen.
De grote gemene deler
Wanneer je de drie trainers naast elkaar zet, komen een aantal duidelijke thema’s naar voren.
1. De verschillen zijn klein
De wedstrijd tussen SEC en KVVA wordt beslist in de allerlaatste fase. KVVA lijkt te winnen, maar SEC komt alsnog langszij.
Bij Vliegdorp ligt het anders, maar ook daar zijn momenten bepalend. De kans op 2-2 wordt niet benut en kort daarna valt de 3-1.
In deze klasse kunnen momenten dus enorm zwaar wegen.
2. Fysiek en duelkracht tellen mee
Dat komt vooral duidelijk naar voren bij Vliegdorp-Amsvorde. Claessens vindt dat zijn ploeg op fysiek en duelkracht tekortkwam.
Dat zegt iets over de aard van deze competitie: goed kunnen voetballen alleen lijkt niet voldoende. Je moet ook de duels kunnen winnen.
3. Wisselvalligheid is een belangrijk thema
Claessens benoemt dit zelf heel duidelijk. Vliegdorp is volop in ontwikkeling en de ene week lukt alles, terwijl het de andere week moeilijker gaat.
Ook bij Amsvorde klinkt voorzichtigheid. Veenstra is tevreden met de overwinning, maar zegt meteen dat het nog veel beter moet.
4. Trainers zien vooral ontwikkeling
Geen van de trainers doet alsof de competitie al gespeeld is.
Veenstra ziet een begin bij Amsvorde.
Claessens ziet een ploeg die volop in ontwikkeling is.
Flipse ziet een wedstrijd waarin zijn ploeg een overwinning had moeten vasthouden.
Er is dus vooral het besef dat ploegen gedurende het seizoen nog flink kunnen groeien.
En dan SEC en Vliegdorp
Voor de twee Soester ploegen levert het interessante verschillen op.
SEC komt in deze reactie niet uitgebreid aan het woord, maar het resultaat tegen KVVA vertelt wel een verhaal. Een ploeg die tot laat achterstaat, maar toch nog de gelijkmaker vindt. Dat betekent dat SEC in ieder geval blijft doorgaan tot het laatste moment.
Bij Vliegdorp krijgen we door de reactie van Claessens veel meer inzicht in de ploeg. Daar ligt de nadruk op ontwikkeling. De groep is fit en werkt hard, maar moet constanter worden en sterker worden in de duels.
Dat maakt de twee Soester ploegen interessant om te volgen:
SEC lijkt op dit moment punten te kunnen pakken door tot het einde te blijven geloven, terwijl Vliegdorp vooral bezig is om als jonge/ontwikkelende ploeg meer stabiliteit te vinden.
Als je alle reacties in één zin zou samenvatten:
De vijfde klasse D lijkt een competitie waarin karakter, duelkracht en constant presteren minstens zo belangrijk zijn als goed voetbal, waarbij kleine momenten het verschil tussen winst en verlies kunnen bepalen.
En misschien is juist dat het leuke aan deze klasse: geen wedstrijd is zomaar gespeeld en tot het laatste fluitsignaal kan er nog iets gebeuren.
Rib
