Koffie, voetbal, vriendschap, een beetje plagen en vooral heel veel plezier. Eigenlijk was het weer een doodgewone woensdagmorgen bij de FC Utrecht OldStars. Alhoewel… bij ons is een gewone woensdagmorgen eigenlijk nooit gewoon.
Zoals altijd is Martin als eerste aanwezig. De koffie pruttelt al vrolijk wanneer de rest langzaam binnendruppelt. Het is inmiddels een week geleden dat Martin werd verkozen tot OldStar van het Jaar. Hij is er nog steeds een beetje beduusd van. Je merkt dat de verkiezing veel met hem heeft gedaan.
Maar Martin, namens ons allemaal: wij snappen het wel! De keuze werd breed gedragen en eigenlijk stond iedereen achter de uitslag. Een mooie waardering voor iemand die ontzettend veel voor de groep doet.
Even terugkijken en vooral vooruitkijken
Na een korte terugblik van John op de afgelopen week werd er natuurlijk ook alweer vooruitgekeken. En dat wordt een bijzondere woensdag. Woensdag 14 oktober staat er namelijk een vol programma op ons te wachten.
Om 09.00 uur wordt eerst de teamfoto gemaakt. Daarna gaan we trainen en in de middag staat er in het stadion een heel bijzondere activiteit op het programma: voetbalherinneringen ophalen met mensen met dementie/Alzheimer. Voetbal verbindt. Ook als herinneringen soms vervagen, kan een bal, een stadion of een mooi voetbalverhaal ineens iets terugbrengen. Juist daarom zijn dit de momenten die meer betekenen dan alleen voetbal.
Jarigen en geblesseerden
Vandaag werd er natuurlijk ook gezongen. Onze trainer Gerrit was jarig en ook onze geblesseerde medespeler Fred werd niet vergeten. Twee keer zingen dus. En zoals het bij de OldStars hoort: niet altijd zuiver, maar wel met volle overtuiging!
De groep was vandaag niet helemaal compleet. Een tiental spelers was naar Roosendaal afgereisd om daar een toernooi te spelen. Maar met 14 spelers op het veld en 3 langs de kant was er nog steeds genoeg OldStars-gezelligheid over. De taken van Hans de Groot zijn inmiddels overgenomen door Jan. En omdat hij daar blijkbaar geen bezwaar tegen heeft, mag ik hem gewoon Jantje noemen! Jan wordt daarbij geholpen door Fred en Ronald. Samen zorgen ze ervoor dat alles weer op rolletjes loopt.
Ronald is terug!
We begonnen met een grote rondo. En zoals altijd werden daarbij niet alleen de benen, maar ook de lachspieren goed opgewarmd.
Daarna volgde een partij 7 tegen 7. Al snel werd dat 8 tegen 7, want er gebeurde iets waar we met z’n allen blij van werden.
Ronald stond weer op het veld!
Na een hele lange afwezigheid kon hij eindelijk weer rustig mee voetballen. Voor hemzelf natuurlijk een prachtig moment, maar ook voor de hele groep. Niet meer langs de kant kijken…maar gewoon weer one of the guys!
Dat zijn de momenten waar OldStars om draait.
8-1… een makkie dus!
De partij die daarna volgde, kan de boeken in als een echte ‘makkie’.
Ach… 8-1.
Daar was natuurlijk wel wat kritiek op. Volgens de tegenpartij schermden wij ons doel te veel af. En ja, als je dan ook nog met 8-1 wint, moet daar natuurlijk een straf op volgen. Ik werd daarom door Gerard gepoort. (Schrijf je het wel even op) Natuurlijk, Bij deze! Ik vind poorten overigens geweldig. Alleen… gepoort worden is toch een stuk minder leuk. Maar ach, als je daarna met 8-1 wint, ben je het ook weer snel vergeten.
Johan Derksen in wording?
Het was bijna de training van onze eigen ‘Johan Derksen’, oftewel Ben Douwes.
Ben speelde een sterke training en de man uit Wijk bij Duurstede liet zich nadrukkelijk zien. Hij kwam zelfs heel dicht bij een doelpunt op een manier die in het biljarten volgens mij iets met een carambole te maken heeft. Of het technisch helemaal volgens de voetbalregels ging, laten we maar even in het midden. Het zag er in ieder geval bijzonder uit!
En met zo’n uitslag kun je er natuurlijk op wachten dat de verliezers in de kleedkamer een beetje uit de tent worden gelokt.
Soms zit het mee…Soms zit het tegen…En dat overkomt ons allemaal. Een zeer adremme medespeler heeft daar altijd een mooie oplossing voor: ‘Je kan niet altijd zes gooien!’ En daar valt eigenlijk weinig tegenin te brengen.
Gebak van Gerrit
Na afloop was er heerlijk gebak want Gerrit trakteerde vanwege zijn verjaardag.
Kijk, zo hoort het!
Fred beloofde ons bovendien dat hij na zijn operatie van maandag ook zal trakteren. Sterkte maandag, Fred! We hopen je snel weer tussen de jongens te zien.
De grote puzzel van John
John herinnerde ons er nog even aan dat we woensdag uiterlijk om 09.00 uur op Zoudenbalch moeten zijn voor de teamfoto. Iedereen in clubtenue. En daarna? Ook trainen in clubtenue!
Maar John had nog iets voor ons in petto.
Een puzzel.
Want hoe gaan we eigenlijk staan voor die foto?
De eerste rij: zitten.
De tweede rij: staan.
Tot zover appeltje-eitje.
Maar toen kwam het:
De derde rij: zitten.
De vierde rij: staan.
En ineens werd het verdacht stil.
Want…wie komt er op de derde rij te zitten?
Aan de ene kant zit je daar natuurlijk heerlijk uit de wind. En een bijkomend voordeel: je hoeft niet naar de kapper, want ze zien je toch niet! De speculaties begonnen meteen.
De lange spelers op rij drie. De kleine spelers op rij twee. De grijzen allemaal op rij vier. De kale mannen op rij één. En waarschijnlijk wordt er woensdag om 08.59 uur nog flink onderhandeld. Het weer lijkt in ieder geval mee te werken: 17 graden en 65 procent kans op zon. Wat wil een OldStar nog meer?
Ondertussen in Roosendaal…
Terwijl wij op Zoudenbalch onze eigen voetbalstrijd uitvochten, waren tien van onze mannen actief op het toernooi in Roosendaal. Na een lange autorit van ongeveer anderhalf uur moesten de benen duidelijk eerst even wakker worden. De start was dan ook wat stroef. Maar daarna waren de dieselmotoren op temperatuur.
In de poule werd met 1-1 gelijkgespeeld tegen Wernhout, met 0-1 verloren van WHS en volgde een overtuigende 7-0 overwinning op RBC. Daarmee werd de FC derde in de poule.
En toen begon het echte werk. De nummers drie van de vier poules kwamen bij elkaar in een nieuwe finalepoule. En daar liet FC Utrecht OldStars zien wat er nog in de tank zat.
4-2 winst op Madese Boys.
2-1 winst op GDC/ODS.
En als afsluiter een mooie 2-0 overwinning op DVO’60, de organiserende vereniging.
Een prima herstel na de wat stroevere start. 16 doelpunten voor, 5 tegen. Vier overwinningen, één gelijkspel en één nipte nederlaag. Daar mag je gewoon tevreden mee thuiskomen!
Maar wie werd er eerste?
Tja…Dat hadden we misschien al een beetje kunnen voorspellen. Essevee Old Stars, de OldStars van SV Zulte Waregem, werd winnaar van de finalepoule. Met negen punten uit drie wedstrijden, elf doelpunten voor en slechts één tegendoelpunt. Ook in de voorronde waren de Belgen al indrukwekkend geweest: negen punten uit drie wedstrijden, 17 doelpunten voor en nul tegen. Dus 6 wedstrijden winst met 28 doelpunten voor en 1 doelpunt tegen. In april zaten we er dicht bij in de finalepoule met 2-2!
Willem II werd tweede, Sparta derde en Wernhout vierde.
Voor FC Utrecht dus geen eerste plaats, maar wel een mooie en sportieve afsluiting van een geslaagde toernooidag.
En nu?
De grote vraag is natuurlijk:
Was dit het laatste toernooi van 2026? Of worden we nog ergens door iemand verrast? Bij de FC Utrecht OldStars weet je het maar nooit. Want één ding weten we inmiddels zeker: een woensdagmorgen op Zoudenbalch is nooit zomaar een woensdagmorgen. Het is voetbal. Het is lachen. Het is elkaar een beetje plagen. Het is er zijn voor elkaar. En bovenal…het is samen genieten van het spelletje dat ons allemaal zo dierbaar is. Op naar woensdag. En John…wij willen natuurlijk wel graag weten wie er op rij drie mag zitten?
FC Utrecht OldStars in Roosendaal: zonnetje, teamwork, zevenklapper en een vleugje pech!
Soms zit het mee, soms zit het tegen. Maar bij de FC Utrecht OldStars blijft het glas halfvol, de humor volop aanwezig en de derde helft minstens zo gezellig!
Ik was er gisteren zelf niet bij toen de FC Utrecht OldStars in Roosendaal hun kunsten vertoonden. Gelukkig was daar Egbert Tick, beter bekend als Eggie, die mij op verzoek een mooi inkijkje gaf in een dag vol voetbal, gezelligheid, bijzondere spelregels en natuurlijk de nodige humor.
En als je Eggie om een verslag vraagt, krijg je geen droog wedstrijdrapport, maar een verhaal met allerlei smakelijke details!
De reis begint al met een verhaal
Onder een heerlijk najaarszonnetje werd er verzameld in Vianen. Peet had de organisatie weer prima voor elkaar. Drie auto’s, drie man per auto en op naar Roosendaal!
Al was er bij de indeling van de auto’s wel één bijzonder detail. Hans kan én wil uitsluitend voorin zitten. En alsof dat nog niet bijzonder genoeg is, blijkt Hans als enige binnen de groep tot negen en een half te kunnen tellen. Hoe ver je daarmee komt, blijft voorlopig een raadsel!
Over Vinnie gaat ondertussen het gerucht dat hij over een voertuig beschikt dat niet alleen kan rijden, maar ook kan vliegen. Of dat laatste tijdens de reis daadwerkelijk nodig was, vertelt het verhaal niet.
Voor vertrek zocht Peet, bijgenaamd de bomenfluisteraar, eerst nog even zijn vertrouwde boom op. Een vast ritueel, zullen we maar zeggen. Daarna verliep de reis voorspoedig en eenmaal aangekomen stonden de koffie, de cake en het zonnetje klaar. Wat wil een OldStar nog meer?
Voetballen met een bijzondere spelregel
Er werd gespeeld op gras, met een cirkel voor de doeltjes. Ook was er een bijzondere variant bedacht: de bal vanaf de hoek bij de cornervlag naar het midden spelen, waarna de schutter met slechts één stap mocht uithalen.
Dat klinkt misschien eenvoudig, maar die ene stap bleek voor menigeen een behoorlijke uitdaging. Het leek volgens Eggie verdacht veel op hockey!
En juist daar ligt nog een mooi leermoment voor de Utrechtse mannen: oefenen op deze bijzondere manier van strafschoppen nemen. Want als je op een toernooi punten kunt pakken met een penalty, wil je natuurlijk niet dat één stapje te veel of te weinig roet in het eten gooit.
Gerrit achterin, Erik voorin!
In de poulefase was het spel van FC Utrecht bij vlagen wat onrustig. Nieuw was de rol van Gerrit als laatste man. Dat deed hij volgens Eggie met verve. Weer een bewijs dat je bij de OldStars niet alleen op leeftijd, maar vooral op ervaring kunt bouwen.
Een gelijkspel van 1-1 voelde als onnodig puntenverlies. Daarbij troffen de Utrechters opnieuw twee bekende zestigminners tegenover zich. Ook was er een wedstrijd die met 1-0 verloren ging, waarbij een discutabel doelpunt uiteindelijk een belangrijke rol speelde. De teleurstelling was begrijpelijk, want het team had op meer gehoopt.
De beslissing viel daardoor net de verkeerde kant op. Een plek bij de beste acht had er mogelijk ingezeten, maar het voetbal is soms net zo onvoorspelbaar als het weerbericht.
Van teleurstelling naar een zevenklapper!
Maar opgeven? Daar doen de FC Utrecht OldStars niet aan!
Om nog kans te maken op de tweede plek in de poule moest het doelsaldo in de laatste wedstrijd flink worden opgekrikt. Tegen RBC werd vervolgens vol gas gegeven. De tegenstander werd volledig overrompeld en de teller stopte pas bij 7-0!
Erik nam daarbij maar liefst vijf doelpunten voor zijn rekening. Vijf keer raak! Dan mag je gerust spreken van een productieve middag.
Helaas bleek zelfs deze overtuigende overwinning niet voldoende om alsnog de gewenste plek te bemachtigen. Soms valt het dubbeltje nu eenmaal de verkeerde kant op.
Nieuwe ronde, nieuwe kansen
De Utrechtse mannen kregen vervolgens een nieuwe opdracht: de wedstrijden tegen de nummers drie uit de poules winnen. En dat deden ze!
Alle drie de wedstrijden werden gewonnen. Daarmee kwam de eindbalans uit op vier overwinningen, één gelijkspel en één nederlaag.
Dat is een resultaat waarop je met recht trots mag zijn. Zeker als je bedenkt dat het team zich na een tegenvallende poulefase opnieuw moest oprichten.
Ook opvallend: FC Utrecht eindigde op de tweede plaats in het rijtje van teams met de minste nederlagen tijdens het toernooi. Een leuk weetje dat laat zien dat de ploeg zeker niet zomaar opzij werd gezet.
En over de uiteindelijke winnaar gesproken: Zulte Waregem pakte de titel voor de derde keer op rij. Volgens Eggie een sterke ploeg die het kampioenschap verdiende. Wel viel hem op dat de Belgen met hun eigen, lichtere en kleinere zaalvoetbal speelden. Een detail dat volgens hem niet echt nodig was, want kwaliteit hadden ze genoeg.
In een van de wedstrijden stond FC Utrecht bovendien al binnen één minuut met 2-0 voor, terwijl er nog veertien minuten op de klok stonden. Dat geeft aan hoe voortvarend de ploeg soms uit de startblokken kwam!
De derde helft: sleutels kwijt, barbecue aan!
Na al die inspanningen was het tijd voor het onderdeel waarin de OldStars eveneens uitblinken: de gezelligheid na afloop.
Peet had opnieuw voor de drankjes gezorgd, terwijl Ben zijn autosleutels weer eens kwijt was. Je zou bijna denken dat die sleutels inmiddels een eigen team vormen en ook aan het toernooi willen deelnemen.
Daarna volgde een gezellige barbecue. Er werden bekenden ontmoet, verhalen uitgewisseld en ongetwijfeld de nodige wedstrijdmomenten nog eens uitgebreid besproken.
Eén bijzonder detail bleef Eggie ook niet ontgaan: Hans eet geen spek. Zelfs tijdens een barbecue heeft iedereen zo zijn eigen spelregels!
Teamwork, plezier en vooruitkijken
Wat blijft hangen na deze dag in Roosendaal? Een heerlijk weertje, prima organisatie, sportieve strijd, een flinke dosis humor en een team dat ook na een tegenvaller de schouders eronder zet.
Natuurlijk baal je wanneer een beslissing verkeerd uitpakt of een plek bij de beste acht net buiten bereik blijft. Maar de FC Utrecht OldStars lieten zien dat ze zich niet uit het veld laten slaan. Vier overwinningen, een gelijkspel, een zevenklapper en vooral veel saamhorigheid: daar mag je mee thuiskomen.
En misschien wel het belangrijkste: er zijn weer nieuwe herinneringen gemaakt, bekenden ontmoet en verhalen verzameld die nog lang aan de koffietafel zullen terugkomen.
Met dank aan Eggie voor zijn inkijkje in de Utrechtse voetbalbelevenissen. En aan Peet, die niet alleen de organisatie op zich neemt, maar tussendoor ook nog tijd vindt om zijn boom te begroeten.
De FC Utrecht OldStars gaan weer verder. Met nieuwe doelen, een leerpuntje bij de strafschoppen en dezelfde vertrouwde instelling: samen voetballen, samen lachen en samen genieten.
Want winnen is mooi, maar de manier waarop je het met elkaar beleeft, maakt het pas echt bijzonder!
Rib
