Van ’t Vliegdorp naar SV Zeist en nu SVL. De 22-jarige Jordan Jonker blijft stappen zetten. En als je uit Soest of Soesterberg komt, mogen we daar best een beetje trots op zijn.
Soms zie je een voetballer zich langzaam ontwikkelen en vraag je je achteraf af waar het plafond eigenlijk ligt. Jordan Jonker is zo’n speler.
Geboren en getogen in Soesterberg en begonnen bij ’t Vliegdorp, maakte de inmiddels 22-jarige centrale verdediger twee jaar geleden de overstap naar SV Zeist. Daar deed hij ervaring op in de tweede klasse. Deze zomer vond hij dat het tijd was voor een volgende stap.
Niet naar zomaar een club, maar naar SVL uit Langbroek, actief in de eerste klasse.
En wie denkt dat Jordan daar eerst rustig moest wennen aan het niveau, kwam zaterdag misschien tot een andere conclusie.
De centrale verdediger stond in het hart van de verdediging alsof hij er al jaren rondliep. SVL won met 1-0 van VVA Achterberg en plaatste zich daarmee voor de knock-outfase van de districtsbeker.
Jordan zelf blijft er opvallend nuchter onder.
“Ik denk dat ik wel aardig aan de speelstijl gewend ben.”
Dat klinkt bijna alsof hij een stapje opzij heeft gezet in plaats van een hele klasse omhoog.
Van tweede naar eerste klasse
Wie de overstap van de tweede naar de eerste klasse kent, weet dat het verschil behoorlijk groot is. Het tempo ligt hoger, conditioneel wordt er meer gevraagd en als verdediger moet je vrijwel negentig minuten scherp zijn.
Jordan wist dat en bereidde zich goed voor.
Samen met een groep andere voetballers volgde hij in de zomer privétraining bij Mark Sluis, trainer van DEV Doorn. Een investering die zich nu lijkt uit te betalen.
“Daar zijn we goed fit van geworden”, vertelt Jordan.
En dat kun je maar beter zijn als je in de eerste klasse wilt overleven.
Want één seconde te laat, één stapje te weinig of één verkeerde inschatting en de bal ligt zomaar achter je keeper.
Nog lang niet uitgeleerd
Wat misschien nog wel mooier is aan het verhaal van Jordan, is dat hij ondanks zijn goede start absoluut niet denkt dat hij er al is.
Integendeel.
Hij ziet zelf nog voldoende verbeterpunten. Vooral het tempo van handelen kan volgens hem omhoog. Sneller de bal verleggen, sneller kantelen en sneller reageren.
Dat klinkt misschien als een detail, maar juist die details kunnen het verschil maken tussen een goede eerste klasse-verdediger en een speler die uiteindelijk nog een paar stappen hogerop komt.
En die ambitie heeft Jordan.
Hij wil kijken hoe ver hij kan komen en ziet de eerste klasse dan ook niet als eindstation.
Derde divisie, tweede divisie… waarom niet?
Dat is misschien ambitieus, maar tegelijkertijd is het precies de instelling die ervoor zorgt dat een voetballer blijft groeien.
Van ’t Vliegdorp naar een nieuwe voetbalwereld
Twee jaar geleden speelde Jordan nog bij ’t Vliegdorp. Daarna volgde SV Zeist en inmiddels staat hij dus bij SVL op het veld.
Een mooie ontwikkeling voor een jongen uit onze eigen omgeving.
En dat maakt het verhaal voor ons als inwoners van Soest en Soesterberg misschien nog wel leuker.
Want uiteindelijk hopen we allemaal dat jongens uit onze eigen voetbalomgeving hun dromen kunnen najagen.
Niet iedereen wordt profvoetballer en niet iedere jeugdspeler haalt de top. Maar als iemand zich blijft ontwikkelen, kansen pakt en steeds een stapje hogerop gaat, mogen we daar best trots op zijn.
Jordan is daar een mooi voorbeeld van.
Niet alleen voetbal, ook gezelligheid
Bij SVL kwam Jordan bovendien niet alleen in een nieuwe voetbalomgeving terecht, maar ook in een andere clubcultuur.
Gezelligheid staat volgens hem hoog aangeschreven in Langbroek. Er wordt hard gewerkt, maar plezier hoort er nadrukkelijk bij.
Ook de nieuwe trainer Mitch Maas spreekt hem aan.
De staf verlangt intensiteit en wil spelers beter maken. Geen meter te laat, geen moment verslappen en vooral proberen het maximale uit jezelf te halen.
Dat past bij de ambities van Jordan.
En blijkbaar heeft hij zich ook buiten de lijnen snel aangepast. Een weekend met de selectie in Apeldoorn hielp daarbij. In korte tijd ontstond er volgens hem een goede band met zijn nieuwe ploeggenoten.
Dat is belangrijk, want een verdediger wil niet alleen weten waar de bal naartoe gaat.
Hij moet ook weten waar zijn medeverdediger staat.
De basis lonkt
Jordan voelt inmiddels dat hij dicht tegen een basisplaats aanzit. Hij weet tegelijkertijd dat niets vanzelfsprekend is.
Maar misschien is dat precies de juiste instelling.
Niet roepen dat je er hoort te staan, maar zorgen dat je er iedere week staat.
Niet zeggen dat je eerste klasse aankunt, maar het op het veld laten zien.
En voorlopig lijkt dat aardig te lukken.
Zaterdag wacht voor SVL het laatste bekerduel bij FC De Bilt. Daarna begint het echte werk en mag Jordan laten zien of hij zijn goede start een vervolg kan geven.
Een Soesterbergse jongen om te volgen
Van ’t Vliegdorp naar SV Zeist. Van de tweede naar de eerste klasse. En ondertussen dromen van nog hogere divisies.
Jordan Jonker is pas 22 jaar en lijkt voorlopig nog lang niet klaar met zijn voetbalontwikkeling.
Voor SVL is het te hopen dat hij nog een tijdje in Langbroek blijft. Voor Jordan zelf is het vooral zaak om iedere week beter te worden.
En voor ons?
Wij kijken gewoon met een beetje extra belangstelling mee.
Want als een jongen uit Soesterberg zich stap voor stap omhoog voetbalt, mogen we daar als voetbalminnend Soest best trots op zijn.
Jordan, blijf vooral doorgaan. De eerste klasse is een mooie stap… maar volgens jezelf nog lang niet de laatste.
Stan Bos van het AD gaf Jordan een mooi podium en daar zijn wij als inwoners van Soest/Soesterberg erg trots op!
Rib
