Na weken zomerstop kwamen de FC Utrecht Oldstars weer bij elkaar. En dat hebben we geweten!
Bij de FC Utrecht Oldstars staan de woensdagen dikgedrukt op de kalender. Niet omdat we dan toevallig niets anders te doen hebben, maar omdat dit de dag is waarop wij ons weer even jochies voelen.
De dag waarop je bij het wakker worden al scherp moet zijn. De dag waarop je niet alleen je voetbalschoenen, maar vooral je humor en incasseringsvermogen moet meenemen. En na een paar weken zomerstop stond iedereen vandaag dan ook weer te trappelen om elkaar te zien.
Kortom: de Oldstars zijn weer begonnen!
Martin, koffie en… Hansie!
Martin stond ons zoals altijd weer op te wachten met een heerlijke bak koffie. En Martin heeft inmiddels versterking gekregen, want Hansie heeft zich volgens eigen zeggen opgewerkt tot een ware assistent.
Dat moest ik van Hansie natuurlijk wel even nadrukkelijk benoemen.
Hansie kreeg namelijk een prachtige keuze voorgeschoteld: rechterhand van Martin worden óf de ballen oppompen voor de training.
Tja…
Dat was voor Hansie natuurlijk geen moeilijke keuze.
De eerste assistent van het seizoen is geboren!
John neemt het woord
Om klokslag 9.00 uur nam John het woord. En wie hem onderbrak, kreeg meteen een veeg uit de pan.
Heerlijk.
Het was alsof we nooit waren weggeweest.
De toernooienagenda werd doorgenomen, zieke collega’s werden besproken en verschillende data vlogen in hoog tempo voorbij. En natuurlijk werd er ook weer gezongen.
Dit keer waren er maar liefst vier jarigen: Cor, John, Jan en Peter.
Dat betekende dat er door verschillende Oldstars al voorzichtig werd gerekend.
Vier jarigen…
Vier taarten…
Dat zou na afloop een aardig calorisch herstelprogramma kunnen worden. Helaas voor de liefhebbers kwam die droom niet uit. Geen vier taarten dus geen één! In plaats van taart eten moesten we op de weegschaal!
Nieuw tenue: Oldstars weer strak in het pak
Wat wél uitkwam, was de uitreiking van ons nieuwe tenue. Uit handen van John en assistent Rick kregen we allemaal een prachtig nieuw tenue uitgereikt. Persoonlijk vind ik het een supermooi tenue en we kunnen er tijdens de komende wedstrijden weer keurig bijlopen. De uitreiking zelf verliep volgens een beproefd militair systeem.
Een kamertje apart.
Naam wordt geroepen.
Je mag naar binnen.
Wordt je naam niet geroepen?
Dan blijf je buiten.
Ik kon het natuurlijk niet laten.
Op een moment dat het muisstil was, riep ik keihard:
“RICHARD!”
En ja hoor…
Daar ging Richard.
Nietsvermoedend richting het kamertje, ervan overtuigd dat hij aan de beurt was. Hahahaha! De eerste uitbrander van het seizoen kan hij alvast in zijn zak steken. Heerlijk. Het is weer begonnen.
Gerrit zet de toon
Daarna nam trainer Gerrit het woord en werden de trainingsplannen uit de doeken gedaan.
Een gezamenlijke warming-up, grote paas- en trapoefeningen, een rondo van 5 tegen 2 en vervolgens een mini-toernooi van 7 tegen 7 volgens de officiële Walking Football-regels.
Ronald en Fred kregen de ondankbare taak om de wedstrijden te fluiten. Respect mannen!
Want als trainer of scheidsrechter bij het WF doe je het eigenlijk nooit goed.
Je deelt de partijen in: verkeerd.
Je laat de spelers zelf kiezen: ook verkeerd.
Je hanteert de WF-regels: verkeerd.
Je hanteert ze niet: verkeerd.
Eigenlijk is het gewoon een hondenbaan! Maar één ding weet ik inmiddels wel:
Ik wil zelf graag rennen naar vermogen! Want de ouderen van nu zijn volgens mij een stuk fitter dan de ouderen van tien jaar geleden. En daar zijn wij het levende bewijs van en dan heb je minder gezeur en onderbrekingen!
Peter is terug!
Een van de mooiste momenten van vandaag was toch wel de terugkeer van Peter. Peter stond weer ouderwets op het veld en nam meteen de hele rechterkant voor zijn rekening. Alsof hij nooit was weggeweest. Dat zijn de momenten waarvoor je naar Zoudenbalch komt. Niet alleen om te voetballen, maar vooral omdat je elkaar hebt gemist.
Welkom Eric!
Vandaag mochten we ook kennismaken met nieuwkomer Eric, die op aanbeveling van Ben bij onze groep terecht is gekomen. De connectie? Ze zijn naar eigen zeggen “neven”. Of dat ook daadwerkelijk ergens in de familieadministratie terug te vinden is, laat ik maar even in het midden. Eric nam ons ondertussen mee terug naar de tijd dat hij en Ben nog tieners waren. En uiteraard kwam ook de bijnaam van onze Ben ter sprake. Die bijnaam ga ik hier niet noemen. Niet omdat hij niet leuk is… Maar omdat ook jongere lezers TreenerTrib.nl blijken te volgen. En sommige dingen moet je gewoon beschermen tegen de jeugd.
Egbert blijft Egbert
Ook Egbert stelde ons vandaag weer niet teleur.
Hij verraste verschillende Oldstars opnieuw met leuke cadeautjes uit zijn inmiddels legendarische FC Utrecht Museum. Egbert heeft volgens mij inmiddels zoveel spullen verzameld dat er ooit een aparte vleugel van Stadion Galgenwaard voor nodig is. En ondertussen mochten we ook kennismaken met onze nieuwe stagiaire Evi. En die bleek niet alleen gezellig, maar ook nog eens een aardig balletje te kunnen raken. Dat belooft wat!
Er gebeurde vandaag natuurlijk nog veel meer.
Maar aangezien de temperatuur steeds verder opliep, vonden we het verstandig om de schaduw eerder maar op te zoeken. Want wij zijn dan wel Oldstars…dom zijn we niet. De rest van de dag zullen de telefoons van de Oldstars waarschijnlijk iedere paar minuten worden gecontroleerd. Niet vanwege het laatste nieuws. Niet vanwege WhatsApp. Niet vanwege Facebook. Maar vanwege één belangrijk document: de digitale nieuwsbrief van John.
Daarin staan alle belangrijke data netjes en overzichtelijk op een rijtje. Toernooien, trainingen en andere verplichtingen. Agenda erbij, bril op en schrijven maar! Want bij de Oldstars geldt maar één regel:
Woensdag is heilig.
En dan nog even voor mijn Gabber Fransie…
Fransie, je vroeg je misschien af wat Johan Cruyff bedoelde met die “poort”.
Nou, speciaal voor jou nog één keer de officiële TreenerTrib-definitie:
Een echte poort is een bewuste voetbalactie waarbij de bal tussen de benen van een tegenstander wordt gespeeld en de aanvaller of een medespeler de bal daarna onder controle krijgt.
Dus:
Bal bewust tussen de benen? Bal aan de andere kant eruit? Zelf of je medespeler de bal weer hebben?
Dan mag je hem een echte poort noemen.
Dus niet!
Gaat de bal toevallig via een been tussen de benen door en ben je hem vervolgens ook nog kwijt? Dan is het geen meesterlijke panna. Dan heb je gewoon geluk gehad.
Toen jij vandaag over je keepersbenen struikelde, de bal tegen je kin kreeg en via de binnenkant van je knie de bal in een kluts kwam dan is het geen panna! Maar we blijven wel gabbers, want zo zijn wij Oldstars. We komen voor het voetbal. We blijven voor de vriendschap. En we komen vooral terug omdat we elkaar graag een beetje voor gek zetten. De zomerstop is voorbij. De FC Utrecht Oldstars zijn terug! Nog maar 7 nachtjes slapen dan mogen we weer! En eerlijk gezegd? We hebben het gemist.
Rib
