Wassen, vakantie, een gebroken broek en Wikkie de Viking
De zomerstop zit erop en dat betekent maar één ding: de mannen van SEC 2 en SEC 3 mogen weer aan de bak! Donderdagavond 20 augustus stond alweer de tweede training van het seizoen 2026-2027 op het programma. En hoewel sommige spelers blijkbaar nog dachten dat het seizoen pas na hun vakantie begon, hadden toch 16 strijders de weg naar het sportpark gevonden.
Zes man van SEC 3 en tien van SEC 2.
Het was drukkend weer. Zo drukkend dat je na vijf minuten al niet meer wist of je zweet, gedoucht had of gewoon rechtstreeks uit het zwembad kwam. Maar echte voetballers klagen niet. Die zweten gewoon harder. Of gaan drie weken op vakantie.
Leon en de rijdende waslijn
Vorige week was Leon de klos. De bal werd door hem richting de buren geschoten en zoals iedereen inmiddels weet, zijn de regels bij SEC 2 en 3 simpel:
Bal over het hek? Dan mag je hem halen. En wassen.
Leon had blijkbaar zoveel wasgoed dat hij donderdagavond niet op tijd klaar was. Om 18.45 uur waren de hesjes namelijk nog niet droog. Dus mocht je donderdagavond iemand op een scooter hebben zien rijden met een complete waslijn achter zich, inclusief oranje hesjes wapperend in de wind…Dan was dat Leon. De man doet tegenwoordig alles voor drie punten.
Emirkan: schieten kan hij, wassen blijkbaar niet
Maar gelukkig kreeg Leon deze week snel opvolging. De nieuwe wasser werd bekendgemaakt en de eer ging naar Emirkan. Hij wist de bal niet alleen over het trainingsveld te krijgen, niet alleen over het hek, maar volgens ooggetuigen zelfs over de kantine richting de hockeyvelden. Dat noemen we bij TreenertRibCup geen afzwaaier. Dat noemen we ambitie. Alleen toen duidelijk werd dat hij de bal moest halen én de hesjes mocht wassen, kwam er ineens een klein probleem.
“Ik kan niet wassen, want ik ga drie weken op vakantie.”
Ja Emirkan…Niet mijn probleem. Welkom in de kelderklasse! Maar waar één speler zich richting de vertrekhal begaf, stond een andere echte teamspeler op. Levi!
Hij nam de wasdienst op zich. Klasse Levi. Hopelijk neemt Emirkan uit dankbaarheid een mooie souvenir voor je mee. Een koelkastmagneetje uit Turkije is natuurlijk het minste wat je mag verwachten.
Waar was Damion?
Een ander opvallend punt was de afwezigheid van onze eigen assistent-tijdwaarnemer, standbijhouder en waarschijnlijk toekomstig KNVB-functionaris Damion. Damion was opnieuw niet aanwezig. En daar gingen natuurlijk meteen de geruchten. De één zegt dat hij een nieuwe vriendin heeft. De ander beweert dat hij tijdens het darten een pijl in zijn ster heeft gekregen. En weer een ander weet zeker dat hij door een slang is gebeten in zijn wijsvinger, waardoor hij niet meer in de aanwezigheidsapp op ‘afwezig’ kan drukken. Wij weten het niet. Wat we wel weten is dat Damion uitstekend de stand kan bijhouden. Dus misschien horen we volgende week eindelijk de waarheid. Of er komt weer een nieuw verhaal.
Kokkie warmt op en Vossie telt af
Kokkie nam voor de tweede keer de warming-up voor zijn rekening. En eerlijk is eerlijk: dat doet hij voortreffelijk. Dat wordt een blijvertje! Voor mij betekent dat ook weer een actiepunt minder op de lijst. Kokkie aan het werk, Rib aan de zijkant. Iedereen blij. Als tweede man wordt Stephan ‘Vossie’ ingezet. Een logische keuze. Vossie vraagt tijdens een training gemiddeld zes keer:
“Hoe lang nog?”
Door hem verantwoordelijk te maken voor een onderdeel van de training hopen we dat hij straks iets minder vaak vraagt hoe lang het nog duurt. Waarschijnlijk gaat hij dan vragen:
“Wanneer ben ik klaar?”
18.45 uur trainen: ballen tonen!
Omdat SEC 1 een oefenwedstrijd had gepland, moesten SEC 2 en SEC 3 uitwijken naar een ander tijdstip. Geen training om 20.00 uur. Nee.
18.45 uur.
Dat betekende voor sommige mannen rechtstreeks vanuit het werk naar het voetbalveld. Geen lange warming-up op de bank. Geen Netflix. Geen smoesjes. Gewoon werken, tas in de auto en gas erop richting SEC. Dat noemen wij:
ballen tonen.
En nee, dat is niet dubbelzinnig bedoeld. Nou ja… Een klein beetje dan.
De wedstrijden: vraag niet hoe het ging
Normaal gesproken vertel ik jullie uitgebreid over de wedstrijden. Over de mooiste goals. De grootste blunders. De speler die dacht dat hij Messi was en uiteindelijk de bal richting de hockey stuurde. Maar eerlijk is eerlijk. Ik heb het niet allemaal genoteerd. Er wordt soms namelijk nogal eens een bal naast geschoten. En om de vaart erin te houden én om zelf voldoende stappen te maken, ben ik soms drukker met lopen dan met schrijven. En laten we eerlijk zijn. Als een twintigjarige vergeet dat we om 18.45 uur trainen, dan mag een oude lul ook wel eens vergeten wat de hoogtepunten waren. Toch?
De winnaars!
Na twee partijen waren er vier spelers die alles wisten te winnen. En dat waren:
Vossie, Leon, Sven en Perrie!
Ja ja, Perrie moest er natuurlijk ook nog even aan herinneren worden.
“He Rib, je zet het wel in het verslag hè? Dat ik weer alles heb gewonnen!”
Bij deze Perrie. Je staat erin. En waarschijnlijk knip je dit stuk uit om boven je bed te hangen.
Stand TreenertRibCup na 20 augustus
| Positie | Speler | Punten |
|---|---|---|
| 1 | Leon | 12 |
| 2 | Stephan ‘Vossie’ | 12 |
| 3 | Perrie | 9 |
| 4 | Sven | 9 |
| 5 | Hidde K | 6 |
| 6 | Mike | 6 |
| 7 | Bas D | 6 |
| 8 | Lyam (SEC 2) | 6 |
| 9 | Rajko | 6 |
| 10 | Kevin | 6 |
Leon en Vossie beginnen dus met een maximale score van 12 punten.
Het seizoen is nog jong. Maar de druk is er al. Vooral bij Perrie. Die heeft zichzelf inmiddels waarschijnlijk al tot titelkandidaat uitgeroepen.
Geen maandprijzen meer!
Dit seizoen pakken we het anders aan. Geen maandelijkse prijzen. Geen twee-maandelijkse prijzen. Geen gedoe met rekenen of een speler die na drie trainingen ineens vraagt:
“Sta ik eigenlijk nog wel eerste?”
Nee. Aan het einde van het jaar, tijdens de laatste training van december, gaan de prijzen eruit.
Er zijn prijzen voor:
- Nummer 1, 2 en 3 van de Penaltybokaal
- Nummer 1, 2 en 3 van de Trainingsopkomst
- Nummer 1, 2 en 3 van de Donderdagavondcompetitie
- En een speciale prijs voor de speler die zich gedurende het seizoen van zijn beste kant heeft laten zien.
En daarbij kijken we niet alleen naar voetbal. Ook inzet. Aanwezigheid. Inzetbaarheid voor andere teams. Helpen binnen de club. En misschien zelfs het wassen van een paar hesjes. Want uiteindelijk gaat het niet alleen om wie de meeste doelpunten maakt.
Het gaat om wie er staat wanneer het nodig is.
En soms om wie er staat wanneer de wasmachine moet draaien.
De Penaltybokaal
De stand na de eerste speelronde:
Mike, Vossie, Perrie, Rajko, Collin, Levi en Kevin staan allemaal op drie punten.
Een gedeelde eerste plaats dus. De strijd is volledig open. Iedereen kan nog winnen.
Trainingsopkomst: de echte strijd
Bij de trainingsopkomst zien we een grote groep die beide trainingen heeft meegemaakt. Onder andere:
Hidde K, Mike, Leon, Melvin, Jonathan, Bas D, Vossie, Perrie, Rajko, Sven, Levi en Kevin staan op twee trainingen. Daarachter volgen de mannen die één keer aanwezig waren. En dan zijn er natuurlijk ook nog de vakantiegangers. Want sommige spelers denken blijkbaar dat een seizoen pas echt begint zodra zij terug zijn van vakantie. Dat zullen we de komende maanden allemaal zien. Maar één ding is duidelijk:
de strijd om de TreenertRibCup is begonnen!
En toen was er het feest van Bart…
Vrijdag 21 augustus had Bart een feestje georganiseerd voor SEC 2 in De Polder. En als Bart iets organiseert, dan weet je één ding: Dat wordt geen rustig kopje koffie met een stroopwafel. Drank. Muziek. Barbecue. En een zwembad. Eigenlijk alles wat je nodig hebt voor een gezellig teamfeest. Behalve misschien een reservebroek. Helaas moest Rib zelf een keuze maken. Of gezellig met de mannen van SEC 2 naar het feest. Of fit als gastheer aanwezig zijn bij het Jan van Rees Toernooi. En zoals dat soms gaat: verantwoordelijkheid gewonnen. Feest verloren. Ik baalde er flink van, want het is gewoon een fantastische groep. Maar gelukkig waren er genoeg anderen om het feestje tot een succes te maken. En zoals later bleek… heb ik behoorlijk wat gemist.
De Polder, een zwembad en Wikkie de Viking
Om een klein tipje van de sluier op te lichten:
- Eén speler nam een duik in het zwembad.
- Eén speler scheurde uit zijn broek.
- En 1 + 1 is normaal gesproken 2.
Maar bij SEC 2 werd het gewoon: 1. Want die ene kan er maar één zijn. Onze eigen Liam. Vorige week werd hij nog geroemd om zijn prachtige kapsel. De bijnaam Kuifje deed zelfs al voorzichtig de ronde. Maar na zijn duik in het zwembad kwam Liam weer boven water… En Kuifje was verdwenen. Wat overbleef was:
WIKKIE DE VIKING!
Mocht je die nacht iemand door De Polder richting Baarn hebben zien fietsen met een enorme scheur in zijn broek… Dan was dat waarschijnlijk Wikkie. Of Liam. Of Kuifje. Maar in ieder geval dezelfde persoon.
De volgende training is weer op een normale tijd: Donderdag 27 augustus – 20.00 uur. Dus geen excuses. Niet vergeten. Niet op vakantie. Niet door een slang gebeten. Geen dartpijl op een verkeerde plek. En probeer de bal dit keer gewoon binnen het sportpark te houden. Want de wasmachine van Levi heeft ook maar een beperkte capaciteit. Tot donderdag mannen!
De TreenertRibCup is begonnen… en het seizoen belooft nu al meer spektakel dan goed voetbal!
Rib
