Sommige spelers zijn onlosmakelijk verbonden met hun club. Bij Austerlitz is dat zonder twijfel Tim Prins. Al jarenlang staat zijn naam op de verlanglijstjes van andere verenigingen, maar iedere poging om hem los te weken blijkt tevergeefs. Niet omdat hij de ambitie mist, maar omdat zijn hart simpelweg rood-wit klopt voor Austerlitz.
En eerlijk is eerlijk: dat is goed te begrijpen. Austerlitz is zo’n vereniging waar prestatie en gezelligheid hand in hand gaan. Waar de derde helft minstens zo belangrijk is als de eerste twee. En wanneer Austerlitz op bezoek komt, weet iedereen één ding zeker: na het laatste fluitsignaal is het vaak nog lang onrustig in de kantine.
Ook als het gaat over de nieuwe competitie-indeling blijft Tim heerlijk nuchter.
“Prima indeling,” vat hij zijn eerste indruk samen. Hoewel hij persoonlijk liever de Amersfoortse clubs treft dan de Utrechtse, maakt het hem uiteindelijk niet zoveel uit. “We zijn ingedeeld en daar gaan we gewoon een mooi seizoen van maken.”
Op de vraag naar dé wedstrijd waar hij het meest naar uitkijkt, blijft hij zichzelf. Geen affiche krijgt van hem een rood kruis in de agenda.
“Geen specifieke wedstrijd.”
Wel ziet hij voldoende leuke tegenstanders met veel bekende gezichten. Vooral de ontmoetingen met Vliegdorp en FZO spreken hem aan, simpelweg omdat daar veel bekenden voetballen en de gezelligheid na afloop meestal gegarandeerd is.
Voetbal is meer dan een ranglijst
Waar veel spelers direct een favoriet aanwijzen voor het kampioenschap, kiest Tim voor een heel andere benadering.
“Ik heb geen favoriet. De ploegen die het allemaal net iets te serieus nemen, zullen vaak tegenvallen. Laten we met de gehele vijfde klasse een mooi, gezellig en sportief seizoen van maken. Dan zien we vanzelf wel wie er aan het eind bovenaan staat.”
Dat typeert de routinier. Natuurlijk wil hij winnen, maar plezier, respect en sportiviteit staan voor hem minstens zo hoog op de ranglijst.
Ook een appeltje om te schillen met een tegenstander heeft hij niet.
“Nee, gewoon lekker een leuk en sportief seizoen van maken. En laten we een beetje aan de scheidsrechters denken dit jaar. Zonder hen geen wedstrijden.”
Een boodschap die iedere speler, trainer en supporter eigenlijk ter harte zou moeten nemen.
Geen sterren, gewoon zaterdagmiddagvoetbal
Tim heeft ook geen behoefte om zichzelf tegen specifieke spelers te meten.
“We spelen vijfde klasse. Het niveau verschilt per week. De ene week win je van de koploper, de andere week verlies je van de hekkensluiter. Je weet nooit wat er op een zaterdag gebeurt.”
Dat is misschien wel precies de charme van het amateurvoetbal.
De grootste onbekenden in de competitie? KVVA en Amsvorde. Juist dat maakt een nieuw seizoen weer interessant.
De derde helft hoort erbij
Bij de luchtige vragen komt de echte Tim misschien nog wel het beste naar voren.
De busreis naar school had hij liever overgeslagen dan welke uitwedstrijd dan ook.
De gezelligste kantine? Daar hoeft hij niet lang over na te denken.
“Bij Vliegdorp is het altijd gezellig. Na afloop staat er meestal een zanger.”
En als hij één tegenstander zou mogen vervangen?
“Geen. We zijn nu eenmaal zo ingedeeld en daar wil ik niets aan veranderen.”
Tot slot heeft hij nog een mooie boodschap voor alle supporters.
“Omcirkel gewoon iedere zaterdag. Het is altijd een feest om naar ons te kijken. Of we nu winnen of niet.”
Dat is misschien wel precies waarom zoveel mensen Austerlitz een warm hart toedragen. Niet alleen vanwege het voetbal, maar vooral vanwege de mensen die de club kleur geven. Tim Prins is daar al jarenlang één van de mooiste voorbeelden van. Een echte clubman, een liefhebber van het spelletje en iemand die laat zien dat plezier, respect en verbondenheid uiteindelijk belangrijker zijn dan welke eindklassering dan ook.
Rib
