Wie in Soest over voetbal praat, komt al snel uit bij bekende namen. Nico van de Veen is er daar één van. 54 jaar, getrouwd met Christi en trotse vader van Pascalle en Nick. Een echte Soester in hart en nieren, die zijn hele leven al in het dorp woont en sinds 1996 samen is met zijn vrouw.
In het dagelijks leven is Nico al meer dan dertig jaar schilder. Sinds vorig jaar doet hij dat samen met zijn zoon Nick, met wie hij Van de Veen Schilders BV runt. Een bijzondere stap, want werken met je kind is niet vanzelfsprekend. “Dat maakt het juist mooi,” zou Nico zeggen. Vakmanschap doorgeven, samen bouwen aan iets eigens – het is tekenend voor hoe hij in het leven staat.
Het werk brengt hem meestal in de regio, maar soms ook daarbuiten. Zo blijft de klus op de vuurtoren van Vuurtoren van Schiermonnikoog een hoogtepunt. Een unieke plek, ver weg van de dagelijkse routine. Ook recent werk op Schiphol Airport hoort in dat rijtje thuis. Maar nu de zon weer schijnt, ligt de focus gewoon weer op het buitenwerk in de regio – en dat betekent: drukte, maar vooral genieten.
Thuis is het ondernemerschap net zo vanzelfsprekend. Zijn vrouw Christi runt haar eigen reisbureau, The Travelcompany Christi van de Veen. Een gezin dat niet stilzit, maar kansen pakt.
Van VV Hees tot begeleider langs de lijn
Op voetbalgebied is Nico trouw gebleven aan één club: VV Hees. “Mijn club, al sinds ik kan lopen.” Van de F-jes tot het eerste elftal – Nico doorliep alle teams en kijkt terug op een tijd vol mooie momenten. Ook de latere 45+ avonden waren er één voor in de boeken. De vriendschappen van toen zijn er nog steeds.
Opvallend: Nico spreekt niet over moeilijke momenten. Geen grote tegenslagen die hem gevormd hebben, maar juist een lange reeks plezierige jaren. Misschien verklaart dat ook zijn kijk op het spel. Hij ziet zichzelf niet als trainer, maar als begeleider. Iemand die er is voor de groep, die energie brengt en spelers helpt beter te worden.
Die rol vervulde hij jarenlang in de jeugd, van de jongste lichtingen tot aan de oudere teams, en later ook bij het tweede elftal. Altijd samen met andere vaders, altijd met plezier. “Daar haalde ik mijn energie uit.”
Waterdrager met een missie
Als speler typeert Nico zichzelf eerlijk: geen uitblinker, maar een waterdrager. Iemand die in dienst speelt van het team. Zijn vader was een betere voetballer, zegt hij zelf, maar de echte technische kwaliteiten zijn doorgegeven aan zoon Nick.
Die nuchterheid siert hem. Geen grootspraak, wel inzet. Al geeft hij meteen toe: verliezen blijft lastig. De fanatiekeling zit er nog altijd in.
Bekend gezicht bij SEC
Dat Nico SEC kent, behoeft weinig uitleg. Hij komt uit Soest, zijn vader begon er ooit als voetballer en hij kent veel mensen binnen de club. De stap naar een rol als assistent trainer/begeleider voelt dan ook logisch.
Wat spelers en staf van hem mogen verwachten? Inzet, enthousiasme en betrokkenheid. Geen ingewikkelde theorieën, maar iemand die er staat voor de groep.
Wanneer is het seizoen geslaagd?
Het antwoord is typisch Nico: “Als we met elkaar plezier hebben en als team de eindstreep halen.”
Sportief succes telt mee, maar de basis blijft het gevoel in de groep.
En misschien is dat precies waarom iemand als Nico zo waardevol is. Geen man van de grote woorden, maar van het meedoen, ondersteunen en doorgaan. Op het veld, langs de lijn en ook daarbuiten.
Nico, welkom bij SEC!
Rib
