Het Woord van Ap!
Achterkamertjespolitiek in De Bilt: tijd voor zekerheid… zolang iemand anders het risico neemt
Bij voetbalclubs gaat het vaak over strijd, passie en teamgevoel. Maar soms lijkt het er meer op dat het echte spel zich afspeelt in de bestuurskamer, ergens tussen gemiste appjes en plotselinge “zekerheden”.
Neem het verhaal van FC De Bilt
In oktober leverde Robert Roest zijn contract in. Vier wedstrijden, één punt en persoonlijke omstandigheden die zwaarder wogen dan het puntenaantal. Dat kan gebeuren.
De club besloot het intern op te lossen. Assistenten Floris-Jan Soulier en Sjoerd Molleman schoven door, waarbij Soulier de eindverantwoordelijkheid kreeg.
Op papier een logische keuze.
Je geeft iemand uit de eigen organisatie de kans. Iemand die de club kent, de spelers kent en, niet onbelangrijk, bereid is zijn nek uit te steken wanneer het sportief even tegenzit.
En dat deed Soulier.
Toen hij begon, stond FC De Bilt stijf onderaan. Inmiddels staat de ploeg vijfde in een loodzware competitie. Niet slecht voor iemand die volgens sommigen “nog maar net begint”.
Maar zoals zo vaak in het amateurvoetbal geldt: resultaten zijn belangrijk. Alleen niet altijd doorslaggevend.
Binnen de club werd maandenlang nagedacht over de vraag wie er volgend seizoen voor de groep moest staan. De technische mensen leken het wiel opnieuw te willen uitvinden, terwijl er ondertussen iemand op het trainingsveld stond die al liet zien dat het wiel best prima kon rollen.
Maar donderdagavond kwam het verdict: Soulier mag na dit seizoen plaatsmaken voor Michael van den Berg.
Waarom?
Omdat de club kiest voor “zekerheid”.
Dat is natuurlijk een prachtig woord: zekerheid. Een begrip dat in het voetbal ongeveer dezelfde waarde heeft als een weersvoorspelling in De Bilt: het kan zomaar omslaan.
Soulier kreeg twee weken eerder nog te horen dat hij hoofdkandidaat was. De enige voorwaarde: er moest een assistent komen met het juiste profiel.
Met één kandidaat werden gesprekken gevoerd. Die haakte ruim een week geleden af. Ondertussen belde Floris zijn hele telefoonlijst leeg om iemand te vinden van 50+ die de pionnen voor hem neer wil zetten.
En toen ontstond er een probleem: tijdgebrek.
„De club gaf aan te weinig tijd te hebben om een alternatief te vinden,” vertelt Soulier. „Daarom kiezen ze voor een andere optie.”
Dat is op zichzelf een interessant logistiek vraagstuk.
Er was te weinig tijd om een assistent te vinden, maar blijkbaar wél voldoende tijd om een compleet nieuwe hoofdtrainer vast te leggen.
Ook knap.
Soulier hield er een dubbel gevoel aan over: acceptatie, omdat de club zegt tevreden te zijn, en teleurstelling, omdat de reden die werd gegeven, luisteren naar de spelersgroep volgens hem niet helemaal overeenkomt met de signalen die hij zelf kreeg.
Aanvoerder Tycho de Wit, lid van de spelersraad, nuanceert dat beeld. De spelers spraken met meerdere kandidaten en wogen simpelweg de voor en nadelen af.
Floris kent de groep goed, maar staat aan het begin van zijn trainersloopbaan.
Michael van den Berg is ervaren en maakte een goede indruk.
Kort samengevat: beide opties konden prima.
Oftewel: het had alle kanten op gekund, aldus De Wit die ondertussen alvast lijkt te solliciteren naar een toekomstige bestuursfunctie.
Maar terwijl de club nog druk bezig was met haar zoektocht naar zekerheid, gebeurde er nog iets opvallends bij FC De Bilt.
Harry Suvee, 73 jaar en al bijna negen jaar technisch manager, stapte anderhalve week geleden per direct op.
Niet omdat hij het werk zat was.
Niet omdat hij met pensioen wilde, hij was al met pensioen, maar omdat hij zich stoorde aan de communicatie vanuit het bestuur.
Of beter gezegd: het gebrek daaraan.
Suvee hoefde niet bij de gesprekken met trainerskandidaten aanwezig te zijn geen probleem. Maar hij was wel benieuwd hoe zo’n gesprek was verlopen. Toen daar geen enkele terugkoppeling op kwam, besloot hij zijn contract in te leveren.
„Je kunt het een kleinigheid noemen,” zegt hij zelf. „Maar in mijn functie lijkt het me logisch dat je wordt geïnformeerd. Zelfs in een goed huwelijk kan iets gebeuren.”
Het bestuur ziet dat anders.
Volgens technisch bestuurslid Rob van der Spek had Suvee dinsdagochtend geappt hoe het gesprek met Van den Berg was gegaan. Omdat de voorzitter en hij een drukke baan hebben en een dag later nog niet hadden gereageerd, leverde Suvee zijn contract in.
Ook dat is een interessante vorm van tijdmanagement.
Er was te weinig tijd om een assistent te vinden.
Te weinig tijd om de technisch manager even te bellen.
Maar blijkbaar wél voldoende tijd om de trainer die de club uit de brand hielp en het eerste elftal van de laatste naar de vijfde plaats bracht, te vertellen dat er toch een “zekerder” alternatief is.
En zo blijkt maar weer: zekerheid bestaat niet in het voetbal.
Behalve misschien in De Bilt.
Daar weet je in ieder geval één ding zeker:
als iemand zijn nek uitsteekt, staat er in de bestuurskamer altijd wel iemand klaar met een schaar
