Sommige spelers trotseer je niet alleen vanwege hun steekpass of sliding, maar vooral vanwege wie ze zijn. Bart van der Schoot en Hidde Kok zijn van die gasten. Hartelijk, attent, zorgzaam, belangstellend – mannen waarvoor je met plezier de kou instapt op donderdagavond. Twee mensenmensen met een duidelijke mening over Oranje. Tijd om ze samen aan één tafel te zetten voor een goed gesprek over het WK 2026.
De setting: kroeg boven alles
Over één ding zijn ze het roerend eens: het WK kijk je samen.
Bart ziet het al voor zich: een volle kroeg, grote groep vrienden, drankje in de hand. “Dat is toch het mooiste wat er is.”
Hidde knikt. Of het nu een kroeg is of met een grote groep bij iemand thuis, als het maar samen is. Geen eenzame bankzitters hier. Oranje beleef je collectief.
Vertrouwen in Oranje
Hier ontstaat het eerste verschil.
- Bart: 8,5
“We hebben kwaliteit, ervaring en snelheid. Als we fit blijven, kunnen we iedereen pijn doen.” - Hidde: 6
Minder overtuigd. Hij mist aanvallende stootkracht en vindt dat er te weinig wordt doorgeselecteerd.
Optimisme tegenover voorzichtig realisme. De één ziet een halve finale minimaal, de ander vreest dat na één knock-outronde het doek valt.
Systeemdiscussie: 4-3-3 als basis
Beide heren kiezen voor 4-3-3. Geen vijfmansdefensie, geen gekke fratsen.
Met Virgil van Dijk achterin en Frenkie de Jong op het middenveld moet je volgens Bart het spel maken. Hidde sluit zich daarbij aan: onze beste spelers komen in dit systeem het beste tot hun recht.
Toch zit er nuance in:
- Bart: vasthouden aan de basis, aanpassen vanuit kracht.
- Hidde: juist durven schuiven afhankelijk van de tegenstander.
De onmisbaren
Opnieuw unanimiteit aan tafel.
Voor beide mannen zijn Van Dijk en Frenkie de Jong heilig. Leiderschap, rust, controle. Zonder hen verlies je volgens Bart organisatie, en volgens Hidde je hele spelopbouw.
“Heilige spelers moeten er niet zijn,” zegt Hidde later nog streng, “maar deze twee komen aardig in de buurt.”
De spitsendiscussie (of het gemis daarvan)
Hier wordt het interessant.
Bart ziet in Brian Brobbey een aanjager, iemand die verdedigers gek maakt en meters vreet.
Hidde daarentegen droomt hardop van vroeger. Van types als:
- Robin van Persie
- Ruud van Nistelrooij
- Marco van Basten
- Klaas-Jan Huntelaar
“Zo’n killer missen we. Iemand die uit het niets scoort.”
Voor nu is het volgens hen allebei waarschijnlijk Memphis Depay bij gebrek aan beter.
De poule en zwarte verrassingen
Beiden noemen de poule verraderlijk. Geen ‘poule des doods’, maar ook geen wandeling door het park.
Opvallend: ze wijzen allebei naar Japan national football team als gevaarlijke outsider. Tactisch sterk, goed georganiseerd, steeds meer spelers in Europa.
Hidde gooit er nog een extra naam in als zwarte verrassing: Senegal national football team. Fysiek sterk, veel kwaliteit.
Koeman-discussie
De naam Ronald Koeman zorgt voor gefronste wenkbrauwen.
Bart is diplomatiek: alleen doorgaan als het spel aanvallend en overtuigend is.
Hidde is duidelijker: tijd voor een frisse wind.
Mogelijke opvolgers?
- Bart: Arne Slot – moderne pressing, lef.
- Hidde: Peter Bosz – aanvallend voetbal, durf.
Aanvallend, attractief, geen vriendjespolitiek. Dat is de gezamenlijke wens.
Het kippenvelmoment
Bart denkt terug aan de halve finale van het WK 2010. Dat gevoel dat alles mogelijk was.
Hidde kiest voor de krankzinnige 2-2 tegen Argentinië. Een woonkamer die ontplofte. Bank kapot. Lampen gesneuveld. Tand door de lip. Pure emotie.
En dat is misschien wel het mooiste: Oranje maakt iets los.
De kleedkamerspeech
Bart blijft positief:
“Kin omhoog. Borst vooruit.”
Hidde gooit er wat meer SEC 2-energie tegenaan:
“De ballen uit de broek lopen. Niet als zoutzakken.”
We vermoeden dat een combinatie van beide het beste werkt.
Nieuwe tradities
Bart wil verplicht het volkslied meeschreeuwen. Trots tonen, zoals de Italianen dat doen.
Hidde denkt praktischer: na elke gewonnen wedstrijd een dag vrij om te vieren.
Beiden klinken als mannen die weten hoe je een toernooi moet beleven.
Conclusie aan tafel
Twee verschillende brillen.
De optimist en de realist.
Maar één gezamenlijke kern: trots op Oranje, liefde voor het spel en het verlangen naar aanvallend, moedig voetbal.
En eerlijk is eerlijk: als Oranje net zoveel energie toont als Bart en Hidde op een gure zaterdagmiddag bij SEC 2, dan komt die halve finale vanzelf.
Misschien zelfs meer.
Bedankt weer toppers, ik zie jullie donderdagavond! Kom maar niet in het Oranje want dan moet je de hesjes wassen!
Rib
