Charles Roest: Dhr. Oxidatie, de man met een mening én een gouden voetbalhart!

Charles Roest: Dhr. Oxidatie, de man met een mening én een gouden voetbalhart!

Wie Charles Roest zegt, zegt eigenlijk meteen een paar andere namen: Dhr. Oxidatie, Charlie of gewoon Charel. En wie hem kent, weet dat hij niet alleen verstand heeft van het verzorgen van voetballers, maar ook van het leven binnen de voetballerij.

Charel heeft in de loop der jaren bij heel wat clubs in Soest zijn sporen verdiend. Een echte vakman, een man met humor en iemand die uitstekend weet hoe je een groep bij elkaar houdt. Hij heeft een flinke staat van dienst als verzorger en is bovendien nog steeds een graag geziene verschijning binnen het voetbalwereldje.

Maar Charel is meer dan alleen een verzorger met een goed gevulde medische koffer. Hij heeft een eigen mening, een flinke dosis humor en vooral een verzameling uitspraken waar je soms even over moet nadenken. En als hij eenmaal een quote de ether in gooit, weet je dat er meestal wel een boodschap achter zit.

En dat is deze keer niet anders!

De Quote van Charel

“Vroeger was alles niet beter, maar de clubliefde, teamspirit stond wel altijd op 1.”

Een uitspraak om even bij stil te staan.

Wat bedoelt Charel hiermee?

Volgens mij raakt Charel hier een gevoelige, maar herkenbare snaar binnen het amateurvoetbal.

Hij zegt niet dat vroeger alles beter was. Ook toen ging er weleens iets mis, waren er meningsverschillen en werd er flink gemopperd in de kleedkamer. Maar de verbondenheid met de club en met elkaar stond vaak voorop.

Je speelde niet alleen voor jezelf, maar vooral voor je team, je club en je ploeggenoten. Je hielp mee als er iets georganiseerd moest worden, bleef na de wedstrijd nog even hangen in de kantine en stond klaar wanneer een ander je nodig had.

Tegenwoordig lijkt het amateurvoetbal soms wat zakelijker te worden. Spelers kijken vaker naar hun eigen mogelijkheden, speeltijd, vergoedingen en de volgende stap in hun voetbalcarrière. Daar is op zichzelf niets mis mee, maar soms lijkt het gezamenlijke clubgevoel daardoor een beetje naar de achtergrond te verdwijnen.

En juist daar zit volgens mij de boodschap van Charel.

Een vereniging is meer dan elf spelers op het veld. Het is de verzorger die klaarstaat, de vrijwilliger die iedere zaterdag de lijnen trekt, de kantinemedewerker die de koffie verzorgt, de supporter langs de lijn en de ploeggenoot die je ook na een nederlaag niet laat vallen.

Want uiteindelijk zijn het niet alleen de doelpunten en kampioenschappen die je bijblijven, maar vooral de mensen met wie je die momenten hebt beleefd.

Misschien is dat wel wat Charel ons wil meegeven: voetbal wordt gespeeld op het veld, maar clubliefde en teamspirit worden gemaakt door de mensen eromheen.

En daar heeft Dhr. Oxidatie wat mij betreft een punt!

Charliel, bedankt voor deze mooie quote. We zijn benieuwd welke wijsheid je de volgende keer weer uit je voetbalhoed tovert. Want één ding is zeker: aan uitspraken geen gebrek bij onze Charlie!

En ik sluit graag af met een mooie aanvulling.

‘Vroeger voetbalde je voor je club, tegenwoordig voetballen sommigen vooral bij een club.’

Rib