De eerste competitiewedstrijd van het seizoen zit erop. De eerste punten zijn verdeeld, de eerste teleurstellingen verwerkt en de trainers hebben inmiddels een eerste indruk van waar hun ploeg staat. En opvallend: bijna iedere trainer ziet na zaterdag zowel aanknopingspunten als werk aan de winkel.
Bij SO Soest zag Kevin Reinhard een wedstrijd van twee helften. Voor rust had Olympia’25 het betere van het spel, maar na de pauze kwam Soest veel beter voor de dag en werd de 1-1 gemaakt. Reinhard kijkt dan ook met gemengde gevoelens terug: een punt meegenomen, maar vooral tevreden over de veerkracht na rust.
Bij Olympia’25 zag Sandor Augustijn eigenlijk hetzelfde verhaal, maar dan vanuit de andere dug-out. Zijn ploeg speelde volgens hem een sterke eerste helft en had zelfs kansen om verder uit te lopen. Na rust kwam Soest echter steeds beter in de wedstrijd en moest Olympia’25 vooral verdedigen. Voor Augustijn is de conclusie helder: 1-1 en doorbouwen.
Hoevelaken-trainer Jelmer Storm kon natuurlijk een stuk vrolijker terugkijken. Zijn ploeg won met 4-2 van Hees. Vooral de eerste helft stemde hem tevreden: goed voetbal, elkaar makkelijk vinden en uiteindelijk op de juiste momenten toeslaan. Wel zag hij dat het na rust wat rommeliger werd. Kortom: drie punten, vertrouwen én nog voldoende huiswerk.
Voor Wasmeer-trainer Martijn Donker werd het een middag met werkelijk alles erop en eraan. Een zware blessure van Kevin van Kippersluis na twee minuten, een achterstand, een geweldige comeback en vervolgens in de 91e minuut alsnog met 3-2 verliezen. Toch overheerst bij Donker vooral trots op de veerkracht die zijn ploeg na rust liet zien.
Aan de andere kant van die derby stond Max Voorbij van ’s-Graveland. Zijn ploeg hield zich na de sterke tweede helft van Wasmeer vast aan het resultaat en sloeg in de slotfase toe uit een vrije trap. Voorbij zag vooral een echte derby: spanning, strijd, beleving en respect. En uiteraard smaakt een winnende treffer in de slotfase extra lekker.
Valleivogels, assistent-trainer Harold Valkenburg, begon helemaal voortvarend met een 5-0 overwinning op TOV. Toch wilde Valkenburg de uitslag niet mooier maken dan de wedstrijd was. De overwinning was verdiend, maar volgens hem was 5-0 wel wat geflatteerd. Wel zijn de eerste drie punten binnen en dat geeft vertrouwen.
Bij Quick 1890 kon trainer Rick Andeweg helemaal tevreden zijn. Als promovendus werd Loosdrecht met 6-0 verslagen. Vooral de scherpte, gretigheid, standaardsituaties en uitvoering van de teamtaken stemden hem tevreden. Toch weet ook Andeweg dat één wedstrijd nog niets zegt over een heel seizoen. Eerst maar eens genieten van die heerlijke start.
Voor het trainersduo Glenn Hemmers en Roan van Geelen van Loosdrecht was het uiteraard een heel ander verhaal. Zij zagen dat hun ploeg de eerste achttien minuten goed speelde, maar na de 1-0 de grip verloor. De opdracht voor de komende weken is volgens hen duidelijk: minder makkelijk doelpunten weggeven én de eigen kansen beter benutten.
De rode draad?
De eerste competitieronde heeft vooral duidelijk gemaakt dat iedere trainer nog volop aan het sleutelen is.
De één begint met drie punten en vertrouwen, de ander met een punt en een goed gevoel na een sterke tweede helft. Weer een ander neemt een nederlaag mee naar de training, maar ziet voldoende aanknopingspunten om verder te bouwen.
En misschien is dat wel het mooie van de eerste competitiewedstrijd:
De stand staat op papier, maar het seizoen moet nog beginnen.
De trainers hebben hun eerste wedstrijd gezien. Nu komen de beelden, de analyses, de trainingen… en natuurlijk de onvermijdelijke vraag:
“Mannen, wie staat er zaterdag wél op de juiste plek?”
Dat is uiteindelijk het trainersvak: genieten van wat goed ging, eerlijk zijn over wat beter moet en maandag of dinsdag gewoon weer opnieuw beginnen.
Rib
