Robin van den Brom begint vol vertrouwen aan zijn tweede seizoen als hoofdtrainer van HVC. Een prachtige vereniging met een rijke historie, waar de beroemde replica van de Lange Jan nog altijd een prominente plek heeft in de bestuurskamer. HVC is een echte familie- en vriendenclub, waar saamhorigheid en traditie hand in hand gaan.
Robin is de zoon van oud-trainer Bert van den Brom, een trainer die ik altijd enorm heb gewaardeerd. Bert was een fijne collega: eerlijk, betrokken en bovenal een geweldig mens. Daarnaast is Robin natuurlijk de neef van FC Twente-trainer John van den Brom. Het trainersvak zit dus duidelijk in de familie en Robin bewandelt met veel enthousiasme hetzelfde pad.
Ook binnen zijn selectie lopen spelers rond met wie ik een bijzondere band heb opgebouwd, zoals Mitchell en Marciano. Fantastische jongens die altijd alles geven voor hun ploeg. Dat Robin met zulke spelers werkt, zegt ook iets over de cultuur binnen HVC.
Als voetballer stond Robin bekend om zijn fenomenale trap. Snel was hij misschien niet, maar dat hoefde ook helemaal niet. Zijn handelsmerk waren de geweldige doelpunten van vijftien tot soms wel dertig meter. Zodra hij ruimte kreeg, wist je dat het gevaarlijk werd. Dat was zijn visitekaartje en daar genoten veel supporters jarenlang van.
Over de competitie-indeling is Robin positief.
“Er staan mooie wedstrijden op het programma en ik denk dat we in een sterke, maar aantrekkelijke competitie terecht zijn gekomen. De onderlinge verschillen lijken klein, waardoor iedereen punten van elkaar kan afpakken. Dat maakt het een competitie waarin je iedere week het maximale moet brengen.”
Ook over de indeling zelf is hij zeer tevreden.
“We treffen een mooie mix van bekende tegenstanders en ploegen waar we al een tijd niet meer tegen hebben gespeeld. Dat zorgt voor nieuwe uitdagingen. Uiteindelijk moet je van iedereen kunnen winnen als je bovenin mee wilt doen.”
Hoewel derby’s en wedstrijden tegen titelkandidaten natuurlijk extra leven, kijkt Robin vooral uit naar het complete seizoen.
“Iedere wedstrijd heeft zijn eigen verhaal. Uiteindelijk telt iedere wedstrijd even zwaar.”
Over de kwaliteit van de tegenstanders is hij duidelijk.
“Er zitten veel sterke ploegen in deze competitie die de afgelopen jaren hebben laten zien mee te kunnen doen om de bovenste plaatsen. Je moet iedere week scherp zijn. Juist dat maakt deze competitie zo mooi.”
Een uitgesproken favoriet aanwijzen doet hij niet.
“Dat is nu nog onmogelijk. Op papier hebben meerdere ploegen veel kwaliteit, maar een competitie wordt niet in juli beslist. Constant presteren is uiteindelijk de sleutel tot succes.”
De wedstrijden waar veel publiek op afkomt hebben voor hem wel iets extra’s.
“Dat zijn affiches waarin de sfeer geweldig is en waarin spelers zich graag willen laten zien. Daar kijk je als trainer ook naar uit.”
Van revanchegevoelens wil Robin niets weten.
“Een nieuw seizoen betekent een nieuwe start. Natuurlijk zijn er wedstrijden die je liever anders had zien aflopen, maar wij richten ons volledig op onze eigen ontwikkeling.”
Met bijzondere interesse kijkt hij uit naar de ontmoetingen met Veenendaal.
“Twee seizoenen geleden vochten we samen een prachtig kampioensduel uit. Zij werden kampioen en wij promoveerden als nummer twee alsnog. Het kwaliteitsverschil was minimaal en beide wedstrijden waren fantastisch. Inmiddels zijn beide selecties veranderd, maar ik verwacht opnieuw twee prachtige ontmoetingen tussen ambitieuze ploegen.”
De voorbereiding staat volgens Robin volledig in het teken van de eigen ontwikkeling.
“Natuurlijk bestudeer je de tegenstanders, maar de focus ligt vooral op onszelf. We willen fit aan de competitie beginnen, duidelijkheid creëren over onze speelwijze en ervoor zorgen dat iedereen precies weet wat er van hem wordt verwacht.”
Hij ziet bovendien duidelijke verschillen met vorig seizoen.
“Iedere competitie heeft zijn eigen dynamiek. Er zijn nieuwe tegenstanders en veel selecties zijn veranderd. Ik verwacht dat veel wedstrijden op details beslist gaan worden.”
De grootste uitdaging?
“Iedere week hetzelfde niveau halen. In deze competitie word je direct afgestraft als je niet scherp bent. Daarnaast willen we als team groeien in volwassenheid, zodat we ook in moeilijke fases overeind blijven.”
Over de doelstelling is Robin helder.
“We willen zichtbaar beter worden dan vorig seizoen. Aantrekkelijk en herkenbaar voetbal spelen, iedere wedstrijd competitief zijn en ons blijven ontwikkelen. Als we dat consequent doen, geloof ik dat we een goed seizoen kunnen draaien.”
Tot slot verwacht de HVC-trainer een bijzonder spannende competitie.
“Ik verwacht een zeer gelijkwaardige competitie. Natuurlijk zijn er ploegen die vooraf als favoriet worden genoemd, maar uiteindelijk kan iedereen van elkaar winnen. Dat maakt het niet alleen uitdagend voor spelers en trainers, maar ook prachtig voor de supporters. Ik denk dat de ploeg die het meest constant presteert uiteindelijk bovenaan zal eindigen.”
Met die nuchtere blik, duidelijke visie en het voetbal-DNA dat hij van huis uit heeft meegekregen, begint Robin van den Brom vol ambitie aan zijn tweede seizoen bij HVC. Een trainer die weet waar hij naartoe wil, maar vooral begrijpt dat succes begint met hard werken, ontwikkeling en iedere week opnieuw het maximale uit zijn ploeg halen. Dat belooft een prachtig seizoen te worden voor de HVC-supporters.
Rib
