Handleiding voor het lezen van mijn columns!
Een nieuw seizoen staat weer voor de deur en er zullen weer genoeg columns op treenertrib.nl voorbij gaan komen. Dus nog maar weer een korte uitleg hoe je hiermee om moet gaan voordat er een steen door mijn voorruit vliegt!
Afgelopen maand kreeg ik een reactie op een column. Niet zomaar een reactie, maar een reactie van iemand die elk woord had gewogen, geanalyseerd en vervolgens bestreden alsof het een VAR-beslissing in de 94e minuut betrof.
Toen dacht ik: misschien wordt het tijd voor een korte handleiding.
Want wat is een column eigenlijk?
Een column is geen onderzoeksrapport. Het is geen bestuursbesluit. Het is geen officieel clubstandpunt. En nee, het is ook geen juridisch document waar drie advocaten en een notaris naar hebben gekeken voordat het gepubliceerd werd.
Een column is een mening. Vaak geschreven met een knipoog. Soms met een overdrijving. Regelmatig met zelfspot. En heel af en toe met een kern van waarheid die verstopt zit tussen de regels door!
Vergelijk het met de derde helft in de kantine.
Daar wordt ook van alles geroepen.
“Als ik trainer was geweest, hadden we vandaag gewonnen.”
“Die spits van ons had er minstens vier moeten maken.”
“Vroeger was alles beter.”
Niemand pakt dan een notitieblok om de feiten te controleren. Iedereen begrijpt dat er een sausje overheen zit.
Dat sausje heet humor.
Toch lijkt er bij een column soms iets bijzonders te gebeuren. Zodra de tekst op papier staat, veranderen sommige lezers spontaan in onderzoeksjournalisten. Elke zin wordt ontleed. Elk grapje wordt gewogen. Elke overdrijving wordt behandeld alsof het breaking news is.
Terwijl de schrijver ondertussen gewoon thuis op de bank zit en denkt: “Het was maar een stukje over de reserveballen die altijd verdwijnen.”
Laat ik eerlijk zijn: natuurlijk zit er vaak een kern van waarheid in een column. Anders zou niemand hem lezen. Maar die waarheid wordt meestal verpakt in een flinke dosis overdrijving, ironie en relativering.
Als ik schrijf dat een trainer na drie overwinningen waarschijnlijk al bezig is met het uitzoeken van zijn standbeeld voor de ingang van het sportpark, dan bedoel ik niet dat er daadwerkelijk een bronzen beeld wordt gegoten.
Hoewel je tegenwoordig nergens meer zeker van kunt zijn.
Het mooie van een column is juist dat je even mag lachen om dingen die we allemaal herkennen binnen het voetbal. De eeuwige discussie over de opstelling. De ouder langs de lijn die denkt dat hij bondscoach is. De speler die altijd te laat komt maar vervolgens verbaasd is dat hij reserve staat.
We herkennen het allemaal.
En daarom lezen we het.
Niet om gelijk te krijgen. Niet om een debat te winnen. Maar omdat voetbal, net als het leven zelf, soms gewoon grappig is.
Dus voor iedereen die een column leest, hierbij een vriendelijk advies:
Lees hem zoals je naar een wedstrijd van de veteranen kijkt.
Niet te serieus.
Geniet van de mooie momenten.
Lach om de missers.
Accepteer dat niet alles perfect is.
En onthoud vooral dat het uiteindelijk gewoon om plezier gaat.
Mocht je het ergens niet mee eens zijn, dan mag dat natuurlijk.
Maar probeer eerst even te glimlachen voordat je een reactie gaat schrijven!
Dat scheelt ons allebei een hoop blessuretijd.
Soms krijg ik de vraag: “Rib, hoe lang blijf je hier eigenlijk nog mee doorgaan?”
Mijn antwoord is eigenlijk altijd hetzelfde: zolang ik het leuk vind.
TreenerTrib.nl is namelijk nooit begonnen met een groot plan of de ambitie om de grootste voetbalwebsite van de regio te worden. Het ontstond in de coronatijd, toen we allemaal wat meer thuis zaten en ik op zoek was naar een leuke invulling van mijn tijd. Wat begon als een beetje bezigheid, is inmiddels uitgegroeid tot een prachtige hobby waar ik ontzettend veel plezier uit haal.
Ik ben inmiddels met pensioen en eerlijk is eerlijk: ik ben niet iemand die iedere avond uren voor de televisie zit. Terwijl veel mensen ’s avonds ontspannen op de bank, neem ik tijdens Bondgenoten meestal een uurtje plaats achter mijn computer. Dat is mijn moment. Dan werk ik interviews uit, schrijf ik verhalen en probeer ik spelers, trainers, vrijwilligers en clubs op een positieve manier in het zonnetje te zetten.
Want dat is eigenlijk de gedachte achter TreenerTrib.nl. Niet afkraken, niet zoeken naar sensatie, maar juist aandacht geven aan de mooie verhalen uit het amateurvoetbal. Iedereen vindt het leuk om eens genoemd te worden. Een spits die zijn honderdste doelpunt maakt, een trainer die jarenlang klaarstaat voor zijn club of een vrijwilliger die al dertig jaar de lijnen kalkt. Dat zijn verhalen die het verdienen om verteld te worden.
Regelmatig hoor ik: “Je kunt toch niet meer stoppen?” Natuurlijk zou dat kunnen. Als ik morgen besluit ermee op te houden, dan stopt het gewoon. Maar zolang ik er plezier in heb en zoveel leuke reacties krijg van spelers, trainers en supporters, zie ik geen enkele reden om ermee te stoppen.
Toch wil ik ook meteen iets opbiechten.
Mijn grootste valkuil is dat ik alles veel te snel wil doen. Dat uurtje achter de computer vliegt voorbij en daarna wil ik het artikel zo snel mogelijk online zetten. Daardoor lees ik mijn teksten soms niet of nauwelijks terug. En juist dan sluipen er foutjes in.
Vooral namen blijven een zwak punt. Is het Van de, Van den, Van der of toch net anders? Soms gaat het mis. Slordig? Absoluut. Expres? Zeker niet.
Daarom vraag ik af en toe ook een beetje begrip. Zie je een foutje of staat jouw naam niet helemaal goed? Laat het me gerust weten. Ik pas het met alle plezier aan. Uiteindelijk doe ik dit niet voor mezelf, maar voor iedereen die het amateurvoetbal een warm hart toedraagt.
Maar vergeet vooral niet dat ik het beste voor heb met iedere club, trainer, bestuur, vrijwilligers, spelers en supporters! Ik hoop dat iedereen weer heel veel plezier mag hebben met zijn clubje!
Rib
www.treenertrib.nl “Waar verhalen blijven hangen!”
