Wie denkt dat alleen spelers in het voetbal onder druk staan, moet eens een weekje het trainersnieuws volgen. Dan zie je namelijk een wereld waar contracten soms minder waard lijken dan het papier waarop ze staan. Welkom in de voetbaljungle.
Iedere week weer hetzelfde beeld: trainers verlengen hun contract, de club spreekt vertrouwen uit, er worden mooie woorden gebruikt over “continuïteit” en “samen bouwen”. En een paar nederlagen later staat de trainer met zijn tas op de stoep.
De ene zijn dood is de ander zijn brood, wordt dan vaak gezegd. En eerlijk is eerlijk: die uitspraak past soms pijnlijk goed bij het trainersvak.
Contract? Mooi voor de foto
Neem bijvoorbeeld de situatie bij DOSC. Daar werd deze week besloten om per direct afscheid te nemen van de hoofdtrainer. De standaardzin mocht natuurlijk niet ontbreken: de club bedankt hem voor zijn inzet en wenst hem succes in de toekomst.
Binnen een paar uur stond de opvolger alweer klaar.
Rob van Diermen neemt het stokje over tot het einde van het seizoen. Een ervaren man, geliefd binnen de club en bereid om in te springen. En laat dat duidelijk zijn: aan zijn bereidheid om een club te helpen is niets mis. Integendeel. Dat siert hem.
Maar het zegt ook iets over hoe snel clubs tegenwoordig schakelen. De trainer eruit, de volgende erin. Het lijkt soms meer op een pitstop dan op een voetbalproces.
De trainerswereld praat wél met elkaar
Veel trainers zijn aangesloten bij de VVON. Ze spreken elkaar regelmatig, wisselen ervaringen uit en helpen elkaar waar mogelijk. Collegialiteit bestaat zeker.
Alleen… niet overal.
Er zijn gelukkig genoeg clubs die wél netjes handelen. Die geduld hebben, gesprekken voeren en samen zoeken naar oplossingen. Maar er zijn er ook waar het messen slijpen begint zodra er een paar punten minder worden gehaald.
Zagen aan de stoel. Stemmingmakerij. Achterkamergesprekken.
Het hoort helaas ook bij de realiteit van het amateurvoetbal.
Verrassende exits
Zo kwam het vertrek van Sven Slop bij SDO voor velen als een verrassing. Nog niet zo lang geleden had hij zijn contract verlengd. Toch kwam er ineens een einde aan de samenwerking.
Slop zelf houdt het voorlopig nog even netjes en rustig. Later deze week wil hij met een uitgebreid verhaal komen over zijn beslissing.
Tot die tijd neemt interim-trainer Cor van Garderen het over. Een ervaren man die eigenlijk al zijn toekomst had geregeld bij een andere club, maar toch bereid was om in te stappen.
Zo gaat dat dus ook in trainersland: de telefoon gaat en binnen twee dagen sta je weer op het veld.
Ook goed nieuws bestaat nog
Gelukkig is er ook nog positief trainersnieuws.
Bij SO Soest werd deze week bekend dat Jeffrey Golverdingen vanaf komend seizoen assistent-trainer wordt naast hoofdtrainer Kevin Reinhard.
Een jonge trainer, bezig met zijn TC3-opleiding en iemand die bewust kiest voor een club met visie en een jonge selectie. Dat zijn de verhalen waar het voetbal uiteindelijk ook van moet leven.
Rust, ontwikkeling en samenwerken.
En dan is er nog de profwereld
Zelfs in het betaald voetbal zie je dat trainers soms zelf de stekker eruit trekken voordat het misgaat.
Zo besloot Maurice Steijn na dit seizoen te vertrekken bij Sparta Rotterdam. Geen ruzie, geen ontslag, maar gewoon het gevoel dat het tijd is voor iets nieuws.
Ook dat kan dus nog.
Tot de zomer vogelvrij
Toch blijft het opvallend hoe snel het tegenwoordig kan gaan. Trainers met een doorlopend contract of een net verlengde verbintenis zitten na een paar mindere wedstrijden gewoon thuis.
Tot aan de zomer lijken veel trainers vogelvrij.
En geloof mij: we zijn er nog lang niet.
De trainerscarrousel draait nog wel even door. En ergens deze week of volgende week zal er ongetwijfeld weer ergens een trainer “in goed overleg” vertrekken.
Welkom in de voetbaljungle.
Rib
